...at føroyingar í hópatali eru farnir at byrja annan hvønn setning við "Nú er tað soleiðis". Nú er tað soleiðis, at eg ikki vil ljóða sum ein gamal kverulantur, men tað er nú einaferð soleiðis, at eg irriterist, soleiðis eitt sindur, inn á hetta málbrúkið. Tað er nú einaferð soleiðis, at eg undrist á, hví fólk vilja gera sínar setningar óneyðuga langar við altíð at byrja við at siga "Nú er tað soleiðis".
Nú er tað soleiðis, at fyrstu ferð eg hefti meg við hetta, var tá Anfinn Kallsberg var løgmaður og næstan altíð svaraði einum spurningi við at byrja við at siga "Nú er tað soleiðis, at...".
Tað er nú einaferð soleiðis, at eg ikki bleiv bilsin av, at aðrir politikarar skjótt tóku táttin upp, tí teir mugu býta fjølmiðlaráðgevararnar sínámillum, tí tað er nú einaferð soleiðis, at tað eru ikki nógvir av teimum at taka av í Føroyum. Eitt skifti var ALT hjá Bjarna Djurholm "soleiðis", og skjótt spjaddist orðingin víðari (uttan til Jóannes Eidesgaard. Hjá honum er tað nú einaferð soleiðis, at hann plagar at byrja síni svar við at siga "lat meg fyrst siga tað, at..."). Útvarpsfólk tóku við, áðrenn politikararnir høvdu slept, og í dag hoyrist í heilum í beinleiðis útvarpssendingum, at tað nú er soleiðis, at...
Nú er tað soleiðis, at soleiðis er tað nú. Soleiðis nøkulunda soleiðis. Soleiðis er tað bara... nú.