Sum samkyndur prestur hevur Ólavur Eysturdal bæði møtt mótstøðu og givið øðrum vón í føroysku fólkakirkjuni. Í poddvarpinum greiðir hann frá, hvussu tað var at vaksa upp í einum kristnum umhvørvi og samstundis varnast, at hann var samkyndur. Hann tosar um mismun, trúgv og kirkjuligt vald og um, hví kristindómurin eftir hansara tykki eigur at rúma teimum, sum ofta hava staðið uttan fyri. Kjarnin í boðskapinum er greiður: Kirkjan eigur at velja samrøðu fram um dóm.