Leigunevndin hevur avvíst eina kæru frá einum leigara, sum helt uppá, at útleigarin uttan loyvi hevði farið inn í leiguíbúðina, handfarið privatar ognir og síðani tømt íbúðina.
Sambært leigaranum hevði útleigarin gjørt hetta uttan samtykki og uttan, at viðkomandi myndugleikar høvdu verið uppi í málinum.
Ein mánaðar húsaleiga var ikki goldin
Leigarin upplýsti, at ein mánaðar húsaleiga var í eftirstøðu.
Eftir áheitan frá Leigunevndini gjørdi leigarin greitt, at kæran ikki snúði seg um grundarlagið fyri uppsøgn ella ógilding av leiguavtaluni, men um framferðina hjá útleigaranum.
Henda nágreiningin gjørdist avgerandi fyri niðurstøðuna.
Leigunevndin kundi ikki viðgera kæruna
Formaðurin í Leigunevndini metti, at spurningurin um, hvørt útleigarin hevði rætt til sjálvur at fara inn í íbúðina, tøma hana og handfara privatar ognir hjá leigaranum, lá uttan fyri lógarásetta málsøkið hjá nevndini.
Kæran varð tí avvíst við heimild í § 28, stk. 4 í leigulógini.
Leigunevndin undirstrikar tó, at hon ikki hevur tikið støðu til, um framferðin hjá útleigaranum var lóglig ella ólóglig.
Avgerðin, sum varð kunngjørd 11. november 2026, er dulnevnd, og upplýsingar, sum kunnu eyðmerkja partarnar, eru tiknar burtur.