Føroyska fuglaveiðan er undir stórum trýsti. Í 1900 vórðu 200.000 lundar tiknir í Føroyum. Hundrað ár seinni var talið 95.000, men í dag verða bert nakrir hundrað lundar fleygaðir um árið.

Granskarar á Fróðskaparsetri Føroya kanna nú, hvørjar avleiðingar afturgongdin kann fáa fyri føroyska mentan og samleika.

Aldargomul vitan kann hvørva

Ragnheiður Bogadóttir, lektari og granskari á Fróðskaparsetri Føroya, og Tráin Petursson Nónklett, granskari, eru farin undir at kanna, hvønn týdning tað kann fáa fyri føroyska samleikan, um fuglaveiðan hvørvur.

Serliga í Mykinesi, Skúvoy og Fugloy hevur fuglaveiða havt stóran mentanarligan týdning. Fólk á hesum oyggjum hava drúgva vitan um fuglastovnar, veiðihættir og matgerð, sum nú er í vanda fyri at fara fyri skeyti.

Heitari sjógvur hóttir veiðuna

Kanningin er partur av granskingarverkætlanini LostToClimate, sum kannar óevnislig tap, ið veðurlagsbroytingar hava við sær í smáum arktiskum samfeløgum. Granskarar úr Føroyum og átta øðrum londum taka lut í verkætlanini.

Í Føroyum verður serliga kannað, hvussu hækkandi sjóhiti ávirkar fuglastovnarnar. Sambært granskarunum er ávirkanin so stór, at veiðan eftir summum fuglasløgum er um at doyggja út.

Endamálið er at kanna, hvat hetta kann hava at týða fyri føroyska mentan og samleika.