Tá Brian Rosendahl Rasmussen fór til arbeiðis á Summarfestivalinum í ár, roknaði hann neyvan við, at ein av tónleikarunum, sum hann skuldi taka sær av, fór at hava eitt heilt serligt tilknýti til hansara egna upphav. Tónleikarin var Andreas Odbjerg, ein av størstu donsku poppstjørnunum í løtuni. Og hóast leiðin hjá teimum báðum síðani hevur gingið hvør sín veg, hava teir eitt felags útgangsstøði. Teir eru báðir úr lítlu bygdini Allesø uttan fyri Odense. Brian er dani, men hevur búð í Føroyum í 28 ár og hevur sostatt fyri langari tíð síðani fingið Føroyar sum sítt heim. Seinastu tíggju árini hevur hann eisini verið eitt av teimum trúføstu starvsfólkunum aftan fyri Summarfestivalin.

Festivalgestirnir síggja fyrst og fremst tað, sum fer fram á pallinum, men aftan fyri pallin er ein stór maskina í gongd. Ein av uppgávunum hjá Brian er at taka ímóti tónleikarum og bólkum og tryggja, at tey hava tað, tey skulu brúka, og verða væl móttikin bæði undan og eftir konsertina. Gjøgnum árini hevur hann tí hitt og tikið sær av nógvum kendum tónleikarum. Men í ár var ein teirra eitt sindur øðrvísi.

Úr Allesø til Vágsbø

Andreas Odbjerg er føddur og uppvaksin í Allesø í norðara útjaðaranum av Odense. Tað er ikki júst ein stórbýur. Í dag búgva bara góð 260 fólk í bygdini. Allesø er ein gomul bygd, sum í øldir hevur ligið eitt sindur fyri seg sjálva norðan fyri Odense. Brian kennir hana sum heimbygdina, hann einaferð fór úr. Andreas Odbjerg kennir hana sum staðið, har hann vaks upp, áðrenn tónleikurin førdi hann víðari til Keypmannahavnar og seinni út á størstu pallarnar í Danmark. Og nú hittust teir báðir, av øllum støðum, aftan fyri pallin á Vágsbøi í Klaksvík. Tað var eisini eitt sindur av einum yvirraskilsi hjá teimum báðum, tá tað í práti kom fram, hvaðani teir vóru. Tá Andreas nevndi Allesø, gjørdist Brian bilsin. Tað var jú eisini hansara heimbygd. Og knappliga var møtið ikki longur bara millum eitt starvsfólk á Summarfestivalinum og ein kendan danskan tónleikara, men millum tveir menn við røtum í sama lítla staði.

„Tað er eitt sindur løgið at hugsa sær. Tú stendur her í Føroyum á Summarfestivalinum og tekur ímóti einum av størstu tónleikarunum í Danmark, og so vísir tað seg, at vit eru úr somu lítlu bygd,“ sigur Brian. Tað gav teimum sjálvsagt nakað heilt annað at tosa um enn tað, sum vanliga fyllir, tá ein tónleikari skal fyrireika seg til eina konsert. Teir komu skjótt inn á heimbygdina, skúlan, fótbóltsvøllin og nærumhvørvið, sum teir báðir kenna. Teir prátaðu um, hvussu tað var at vaksa upp í einum lítlum staði, um støðini, sum enn kennast aftur, og um hvussu nógv kortini broytist við árunum. Prátið kom eisini inn á teirra egnu lívsleiðir og hvussu lívið hevði ført teir hvør sína leið, Brian til Føroya og Andreas inn í tónleikin og út á stóru pallarnar í Danmark. Tað serliga var kanska, hvussu skjótt felags heimstaðið gav teimum eitt felags mál. Nøvn á støðum, minnir um skúlan og fótbóltsvøllin og smálutir úr gerandisdegnum í Allesø gjørdu, at prátið fekk ein heilt annan og meira persónligan dám.

Fyrstu ferð í Føroyum

Fyri Andreas Odbjerg var Summarfestivalurin eisini serligur av aðrari orsøk. Hetta var fyrstu ferð, hann hevði konsert í Føroyum. Og tað gjørdist ein konsert, sum seint verður gloymd. Hóast regnið oysti niður, var Vágsbøur fullur av fólki, og Odbjerg og bólkurin spældu seg beint inn hjá føroysku áhoyrarunum. Konsertin fekk eisini sera góð ummæli og varð av Kringvarpinum mett sum ein av bestu konsertunum, sum hava verið á Vágsbøi. Fyri Brian var upplivingin kortini eisini ein onnur og meira persónlig.

Hann hevur havt sítt lív í Føroyum í nógv ár, men heimstaðið hvørvur ikki heilt. Og onkuntíð skal bara eitt navn á eini lítlari bygd til, fyri at minnir, fólk og støð brádliga gerast livandi aftur. Millum túsundtals festivalgestir, kend tónleikanøvn og øllum rokanum aftan fyri pallin hittust sostatt tveir menn, sum lívið hevur ført hvør sína leið, men sum framvegis hava eitt lítið stað á Fjóni í felag. Og kanska er tað júst slíkar óvæntaðar løtur, sum gera eitt stórt tiltak sum Summarfestivalin eitt sindur meira persónligt.