Eitt er, at landsstýrismaðurin niðurbrýtir álitið á okkara landsumsiting, tá mann bara soleiðis uttan víðari kann keypa sær eina tulking frá einum advokati í býnum fyri tíggju túsindtals krónur, um tulkingin hjá hansara egnu umsiting ikki passar við sjónarmiðini hjá landsstýrismanninum.

Hitt er, at eg eri nú vorðin sannførdur um, at Fólkaflokkurin er í ferð við at royna at avhenda okkara lógartryggjaðu rættindi til at ganga úti í náttúruni, og okkara sjálvsagda rætt til at vitja okkara fornminni og mentanararv, soleiðis at nøkur privatfólk kunnu vinna pening burtur úr tí.

Hetta er alt annað enn liberalt, og hetta er alt annað enn vinnuvinarligt. Eg haldi ikki at nakar bóndi skal forvinna pengar bert uppá at ein barnafamilja fer at hyggja eftir Kirkjubømúrin, at ein danskari kann vitja grøvina hjá ommu og abba hansara, ella at ein fyritøka fer ein starvsfólkadag uppi á Slættaratindi.

Eg haldi at um hesi fólkini vilja forvinna pening, so skal tað verða við at selja tænastur - ikki bara fyri atgongd.

Men tað vil Jacob Vestergaard. Spurningurin er nú, um Javnaðarflokkurin og Sambandsflokkurin eisini í hesum málinum leggja seg flatar fyri linjuni, sum landsstýrismaðurin hevur sett.